Plagiaat Persbericht

Drie jaar achtereen werkte ik aan een vrije productie documentaire met de titel the Muse and the Masters, welke Cameo werd gefilmd en door mij zelf is gemonteerd.

Samengevat behelst mijn werk het volgende: Twee Amsterdamse kunstschilders van rond de tachtig inspireren elkaar al hun leven lang. Beiden hebben veel beroemdheden uit de vorige eeuw gekend en voelen zich hierdoor inmiddels de laatste der Mohikanen.

Hoewel ze onderling totaal verschillend in hun bedrevenheid als kunstenaar naar voren treden, delen ze opmerkelijk genoeg wél gedurende reeds 40 jaar dezelfde muze. Deze muze van rond de 60 floreert op haar beurt even welig als zij zelf in hun artistieke driehoeksverhouding en beweegt zich thans op het hoogtepunt van haar artisticiteit. Haar kunst is weliswaar geïnspireerd door haar meesters, maar blijft niettemin zeer eigenzinnig

In september 2006 vertoonde ik op een tentoonstelling over het werk van kunstschilder Anton Martineau een zogenoemde trailer (gedeelten uit mijn film) waarin onder meer beelden van een dansende Martineau, van zijn vriendin Noor die naakt voor hem poseert, en van een Spaanse danseres met stampende, roffelende voetjes in een atelier zijn te zien.

Zeer toevallig kwam mij enige weken gelden ter ore dat ene Barbara Makkinga een film heeft geproduceerd over de kunstschilder Corneille, en met daarin ook Martineau en Sierhuis. Betrokkenen hebben mij - ondanks dat ik met de laatste twee geregeld contact onderhield - daarvan niet op de hoogte gesteld. Uit protest maakte ik mijn grieven schriftelijk bij de omroep die tot uitzending zou overgaan (de AVRO) kenbaar. In antwoord op mijn klacht liet men mij weten dat Barbara Makkinga inderdaad op 17 september 2007 mijn trailer (zie boven) heeft bekeken, maar reeds daarvóór subsidie aanvroeg bij het stimuleringfonds ten behoeve van de te maken film en het script daarvoor eveneens op die tijd al klaar had liggen.

Verder wees men er op dat toevallige gelijkenissen niet als inbreuk op het auteursrecht kunnen worden beschouwd. Inbreuk wordt in die zin, zo werd gesteld, dan ook vrijwel nooit aangenomen. Gisteravond, 25 november, werd de film Schilderen is mijn zuurstof van Barbara Makkinga, ondanks mijn verzet, door de AVRO op Nederland 2 uitgezonden.

Tot mijn grote ontsteltenis nam ik daarin, in vergelijking met mijn eigen werk, identieke scènes waar. Evenals in mijn werk wordt in dezelfde ambiance het naakte model Noor ten tonele gevoerd. We zien ook een zelfde danseres met stampende, roffelende voetjes aan de gang evenals een wiegende Martineau die de Flamingo danst, en ook nog de burgemeester van Amsterdam, Job Cohen, die een ode aan Sierhuis brengt in exact dezelfde bewoordingen.

Er worden zelfs in Makkinga’s film letterlijk gelijk luidende teksten door Sierhuis uitgesproken, precies zoals hij dat in mijn documentaire doet. Ik vraag mij in gemoede af, wanneer er zoveel ondubbelzinnige overeenkomstige scènes zijn waar te nemen, of dit nog onder de noemer ‘toevallig’ aan te merken valt, met andere woorden: of we hier eenvoudig niet van doen hebben met het ordinair plegen van plagiaat ?

Kijk en vergelijk. Uitzending gemist zondag 25 november 17. 40 Schilderen is mijn zuurstof. Nu te zien the Muse and the Masters op Salto1 (streaming ondemand intikken) zaterdag 24 november 22.00 uur.

Metje Blaak 06-53414960 .